Τετάρτη 2 Ιουλίου 2014

Η καλύτερη πειθαρχία είναι η ΑΓΑΠΗ

Κάπου διάβασα το παρακάτω κείμενο και ένιωσα την ανάγκη να το μοιραστώ μαζί σας.

Ένα από τα παράδοξα της ζωής είναι πως παρόλο που οι περισσότεροι από μας υπέφεραν σε ποικίλους βαθμούς κατά την παιδική τους ηλικία, λίγοι ξέρουν πώς να φέρονται στα παιδιά τους. Βρισκόμαστε μπροστά σε αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με τη φροντίδα του παιδιού. ́Ο,τι θεωρούνταν σωστό πριν από μερικά χρόνια δεν είναι της μόδας σήμερα.
Στη δεκαετία του είκοσι ένας συμπεριφορικός ψυχολόγος με αναμφισβήτητα καλές προθέσεις υποστήριζε ότι πρέπει να μαθαίνουμε πειθαρχία στα μωρά με το να μην τα σηκώνουμε όταν κλαίνε. Ευτυχώς, πολλές μητέρες ποτέ δεν άκουσαν αυτόν ή τις θεωρίες του. Στις επόμενες δύο δεκαετίες οι ερευνητές αποκάλυψαν αυτό που οι μητέρες ήξεραν από πάντα: ένα μωρό κλαίει από φυσική ή συναισθηματική ανάγκη, που δεν υπόκειται σε πειθαρχία. ́Οταν αρνούμαστε σκόπιμα να ανταποκριθούμε στις ανάγκες ενός μωρού του μεταδίδουμε ένα αίσθημα απόρριψης που μπορεί να χρωματίσει όλες τις παρεπόμενες εμπειρίες του.
Η καρδιά της μάνας είναι απολύτως αξιόπιστη: της λέει πώς να δείχνει την αγάπη της με το να αγαπά.

Σάββατο 31 Μαΐου 2014

Κοσμήματα

Καλημέρα! Είχα υποσχεθεί, εδώ και καιρό, να σας δείξω κάποια από τα κοσμήματα που φτιάχνω. 
Μένοντας πιστή στην υπόσχεσή μου δείτε εδώ κάποια από αυτά. 

Θα φροντίσω να ανεβάσω σύντομα περισσότερες φωτογραφίες.

Θα χαρώ πολύ να μου αφήσετε σχόλια για τις εντυπώσεις σας.






Πέμπτη 29 Μαΐου 2014

Δεύτερη ζωή δεν έχει (Οδυσσέας Ελύτης)

Κάπου διάβασα σήμερα το "Δεύτερη Ζωή δεν έχει" του Οδυσσέα Ελύτη και αμέσως μου ήρθε στο νου μια συζήτηση που είχα εχθές το βράδυ σχετικά με το πως κάποιοι άνθρωποι που η μοίρα τους έχει δώσει γερά χτυπήματα παραμένουν δυνατοί και όχι μόνο συνεχίζουν τη ζωή τους, αλλά και γίνονται φάροι για άλλους ανθρώπους. 

Διαβάστε το και θα καταλάβετε.


Αναρωτιέμαι μερικές φορές:

Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά, πως η ζωή μου είναι μία;
Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν;
Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;
Ν' αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα.
Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις.
Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές.
Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές.
Να περιμένεις μεγάλες στιγμές.
Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.

Και να μη βλέπεις, πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους.
Σ' εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται.
Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους.
Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.

Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά.
Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα.
Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς.
Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου.
Κάθε μέρα αποτυγχάνω.
Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή.
Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους.
Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους.
Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ.
Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν.
Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.
Όσο κι αν κανείς προσέχει όσο κι αν το κυνηγά πάντα, πάντα θα 'ναι αργά δεύτερη ζωή δεν έχει

Πέμπτη 27 Μαρτίου 2014

Κάλιο αργά παρά ποτέ

Ναι, το ξέρω. Χάθηκα. 
Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που έκανα την τελευταία μου ανάρτηση.
Μη νομίζεται ότι σας ξέχασα. 
Ρίχνω μια κλεφτή ματιά στις αναρτήσεις σας όσο συχνότερα μπορώ, 
αλλά λόγω βλάβης του υπολογιστή δεν είναι εύκολο. 
Και εκεί που έφτιαξε ο υπολογιστής, μείναμε από φωτογραφική.
Εχθές όμως που ήρθαν κάποιες συμφοιτήτριες της κόρης μου
τις έβαλα να φωτογραφίσουν με τα κινητά τους ένα δυο πραγματάκια 
ώστε να μπορέσω να ευχαριστήσω, επιτέλους, και δημόσια 
την Άννα που ήταν ο μυστικός μου Άι Βασίλης, 
Ένα καλοκαιρινό φουλάρι με υπέροχα χρώματα, και

Ένα καταπληκτικό γούρι

αλλά και να δείτε στο blog της Κάτιας
τα δώρα που έστειλα εγώ ως ο μυστικός της Άι Βασίλης, 
αν θυμάστε την Χριστουγεννιάτικη ανταλλαγή δώρων της φίλης μας Μαριλένας

Με την ευκαιρία δείτε κι ένα καλοκαιρινό κόσμημα από αλπακά
σε σχέδιο της μικρής μου, ειδική παραγγελία για τη δασκάλα της.


Αυτά για την ώρα. Θα επανέλθω το συντομότερο με περισσότερο κόσμημα.

  

Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014

Σκουφο..........κασκόλ με το μέτρο


Πριν από αρκετό καιρό, έλεγε η ανιψιά μου για ένα σκούφο που φορούσε κάποια συμμαθήτριά της, που τον τύλιγε γύρω από το λαιμό της και ήταν τόσο ζεστός και απαλός, και με τον οποίο είχε αναπτύξει μια σχέση "πάθους".
Ωραία κοριτσάκι μου, είπα κι εγώ, από που τον πήρε να πάρουμε κι εμείς έναν.
Έψαξα θεία μου στην αγορά αλλά δεν υπάρχει.
Ε, καλά βρει παιδί μου, 
αφού το θέλεις τόσο πολύ, θα φτιάξουμε έναν.
Η παραγγελία, λοιπόν, έλεγε ότι το ήθελε σε ρέγγε χρώματα, δηλ. μαύρο-κόκκινο-κίτρινο-πράσινο.
Πιασ'τ'αβγό και κούρεφτο, που λένε............. Γιατί; 
Γιατί εκτός του ότι έπρεπε ν'αλλάζω συνεχώς χρώματα, έπρεπε να έχει κι ένα μάκρος γύρω στο 1,80μ. (δεν αστιεύομαι, το μέτρησα).
Κουράστηκα να πλέκω. Κι αφού, επιτέλους, τέλειωσε το πλέξιμο, άρχισε το ράψιμο....
Άντε να κρύψεις όλα αυτά τα τελειώματα. Μου πήρε κάτι ώρες.
Και είχα και μια αγωνία αν θα είναι όπως το θέλει, 
γιατί για να φτιάξω άλλο........................................ ούτε λόγος.
Ευτυχώς, όπως βλέπεται και στις φωτογραφίες έμεινε ευχαριστημένη 
κι εγώ μαζί της.





Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2014

ΚΑΛΗ & ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ

Καλημέρα, γειτονάκια μου!
Σας εύχομαι ότι επιθυμήτε να σας συμβεί!!!!!!
Δεν θα σας ζαλίσω με πολλά λόγια.
Ένα τραγούδι μόνο, αφιερωμένο σε όλους μας!!!!!!!



Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013

Πλεκτά δωράκια

Έχεις χρόνο;;;;;;;
Ρίξτο στο πλέξιμο!!!!!!!!!!


Ριγέ καπέλο με μικρό γείσο και διακοσμητικό σπιράλ


Καπέλο-μπερέ
 


 

Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

Χριστουγεννιάτικα στολίδια

Καλό μήνα σε όλη τη γειτονιά.
Χειμώνιασε πια για τα καλά και είναι πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν.
Να πλυθούν κουρτίνες, να στρωθούν χαλιά, να βγουν τα χειμωνιάτικα ρούχα, τα παπλώματα
Να ετοιμαστούν τα γλυκά των Χριστουγέννιων, αλλά και στολίδια για το σπίτι.
Κάποιες όπως βλέπω, έχετε φορτσάρει για τα καλά, κάποιες άλλες είστε πιο χαλαρές. Σ'αυτές κι εγώ.
Το "εργαστήριο/κουζίνα" είναι γεμάτο με μισοτελειωμένες κατασκευές, τις οποίες πιστεύω να τελειώσουμε σύντομα.
Σήμερα θα σας δείξω κάποια από αυτά που έχουν πάρει ήδη τη θέση τους.
 
Μια κούκλα barbie που ντύθηκε άγγελος και στολίζει την κορυφή του δέντρου μας.





και
Ένας άτακτος τάρανδος που αντί να βοηθάει στη διανομή των δώρων χορεύει στους δρόμους της πόλης



 
 

Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2013

Διαγωνισμός "Έτσι απλά"


Blogoφιλενάδες μου, το είδατε αυτό;
Διαγωνισμός από το περιοδικό "Έτσι απλά" για τα 7α γεννεθλιά του, με πολλά-πολλά δώρα.
contest

 

Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013

Άνευ τίτλου

Καλημέρα!!!!!!!
Ένα τραγούδι αφιερωμένο σε όλες μας!!!!!!
Γιατί;
Απλά, γιατί έτσι μου αρέσει!!!!!!!!!!!
Απολαύστε το!!!
 
 
 
 

Σάββατο 16 Νοεμβρίου 2013

Κολπάκια στο blog

Μου έχει τύχει πολλές φορές και ενώ κάνω την περιήγησή μου σ'ενα blog να θέλω να ρίξω και μια ματιά στις αναρτήσεις των φιλικών blog. Πατώντας λοιπόν πάνω τον σύνδεσμο/link να ανοίγει στην ίδια καρτέλα και όχι σε νέα, οπότε για να επιστρέψω στο αρχικό blog να πρέπει να χάσω το νέο. Σκεφτείτε τι θα γίνει αν μέσα από κάθε blog έχω ανοίξει ένα νέο και ξανά ένα νέο και πάει λέγοντας.
Εδώ θα σας δώσω τα βήματα που μπορούμε να ακολουθήσουμε ώστε να ανοίγουν όλοι οι σύνδεσμοι/link του blog μας  σε νέα καρτέλα.

1. Σύνδεση στο blogger

2. Πρότυπο

3. Επεξεργασία HTML

4. Με τη βοήθεια του Ctrl+F ψάχνεις το:                           

5. Όταν το βρεις, ακριβώς από πάνω του βάζεις το:



6. Αποθήκευση και τέλος.

Εύχομαι να σας βοήθησα με αυτή την ανάρτηση. Θα φροντίσω να κάνω κι άλλες, με απορίες και προβλήματα που αντιμετωπίζω κι εγώ η ίδια.

Τρίτη 12 Νοεμβρίου 2013

Αλλάγη εμφάνισης λόγω............Χριστουγέννων

Ίσως έχετε καταλάβει πόσο μου αρέσουν οι αλλαγές. Δεν μπορώ συνεχώς τα ίδια και τα ίδια. Βαριέμαι οικτρά. Για το λόγο αυτό αλλάζει και η εμφάνιση του blogοσπιτού μου ανάλογα με την εποχή. Βέβαια θα πείτε, από το καλοκαίρι μας πήγες αμέσως στα Χριστούγεννα. Σαν κάτι να λείπει. Και δίκιο θα έχετε, αλλά έτσι όπως είναι μπερδεμένος ο καιρός με μπέρδεψε κι εμένα και δεν κατάλαβα πότε τέλειωσε το καλοκαίρι και βέβαια ακόμη περισσότερο πως ήρθε ο χειμώνας και μαζί μ'αυτόν και τα Χριστούγεννα. Κάνοντας μια βόλτα στα σπιτάκια σας το κατάλαβα και είπα να βάλουμε κι εμείς τα γιορτινά μας. Ελπίζω να σας αρέσει η εορταστική μας εμφάνιση.

Με την ευκαιρία πρέπει επιτέλους να παραλάβω και ένα βραβείο που περιμένει από το καλοκαίρι και να ευχαριστήσω τη νέα μανούλα για την προτίμησή της.

 
 
Οι απαντήσεις στις ερωτήσεις είναι το "εύκολο" μέρος.

1) Το αγαπημένο μου φαγητό: Μμμμμμμμμμ............ Σουβλάκι; Μελιτζάνες; Πατάτες τηγανιτές; Παστίτσιο; Μπορώ να απαντήσω και γλυκά; Αχ!!!!!!!!!! Δεν ξέρω......... Διαλέξτε εσείς για μένα.
2) Τι δεν μου αρέσει στους ανθρώπους: Η υποκρισία.
 
3) Μου αρέσει οι άνθρωποι με τους οποίους κάνω παρέα: Να είναι απλοί, να έχουν χιούμορ, να είναι ότι δείχνουν.
 
4) Με ηρεμεί: Τίποτα τώρα πια. Είμαι συνεχώς εκνευρισμένη.
 
5) Αγαπώ: Τα βιβλία και τα ταξίδια.
 
6) Με νευριάζει: Τα πάντα.
 
7) Δεν αποχωρίζομαι ποτέ (αντικείμενο): Από ανάγκη τα κλειδιά μου.

Και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα.
Η επιλογή των blog στα οποίο θα δώσω το βραβείο είναι πολύ δύσκολη γιατί θέλω να είναι σχετικά καινούργια, δημιουργικά αλλά και ενδιαφέροντα. Μετά από πολύ ψάξιμο αποφάσισα να δώσω αυτό το βραβείο στα ακόλουθα blog:

http://stavrovelonia-nasia.blogspot.gr/ 
http://plektokoritso.blogspot.gr/ 
http://homeinlovehelen-itsnicetobehome.blogspot.gr/ 
http://stitchingcanbefun.blogspot.gr/ 
http://agapigiadimiourgia.blogspot.gr/ 
http://sofiscrochetcreations.blogspot.gr/ 
http://art-is-enerything.blogspot.gr/ 
http://stratis-art.blogspot.gr/ 
http://plekwkaidimiourgw.blogspot.gr/ 
http://emmajewellery.blogspot.gr/ 
http://sceneofacraft.blogspot.gr/ 
http://creationsbyzoe.blogspot.gr/
http://decoup-art.blogspot.gr/
http://dimiourgiseto.blogspot.gr/
http://inspire-andcreate.blogspot.gr/

Τρέχω τώρα να ειδοποιήσω τους "τυχερούς" blogger για το βραβείο τους.

Οι όροι του βραβείου είναι οι εξής :
Να ευχαριστήσεις αυτόν που σου το απένειμε αφού γίνεις μέλος στο μπλογκ του.
Να απαντήσεις στις ερωτήσεις.
Να το απονείμεις σε 15 μπλογκ και να ενημερώσεις τους ιδιοκτήτες τους.

 

Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2013

Πεταλούδες του χειμώνα

Αγαπημένη χειμερινή απασχόληση, το πλέξιμο.
Χουχούλιασμα στον καναπέ μ'ενα βελονάκι στο χέρι.
Μπορεί βέβαια ο καιρός να μην έχει κρυώσει τόσο,
αλλά είπα να ξεκινήσω νωρίς
μπας και προλάβουν να τα φορέσουν φέτος τα κοριτσάκια μου
(μιας που είμαι "τα ζώα μου αργά").



 
Η βασική βελονιά που χρησιμοποίησα λέγεται "πεταλούδα".
Μια εύκολη βελονιά με πολύ αφράτο αποτέλεσμα.
 
 
Ήθελα να συμπεριλάβω κι άλλα σ'αυτή την ανάρτηση
αλλά η φωτογραφική μου έχει άλλη άποψη.
Θα επανέλθω σχετικά μόλις καταφέρω να συνεννοηθώ μαζί της.
 

Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2013

Μια αγάπη για το καλοκαίρι............

Η αλήθεια είναι ότι φλέρταρα μαζί του πολύ καιρό.
 Ένιωθα πολύ παράξενα και διάφορες σκέψεις περνούσαν από το μυαλό μου. 
Ώσπου φέτος το καλοκαίρι δεν άντεξα.
Αποφάσισα να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου.
Ξεκίνησα τρίβοντας ένα ........................
Αχ! αχ! αχ! πονηρούλες μου. Καλέ που πήγε το μαυλό σας;
Τι νομίσατε; Δεν κάνω τέτοια εγώ. Είμαι "κορίτσι" από σπίτι.
Παντρεμένη γυναίκα με δυο παιδιά.
Για το τριβείο μου μιλάω φυσικά.
Όταν το πήρα στα χέρια μου δεν άφησα σανίδα για σανίδα ανεκμετάλλευτη.
 
Πραγματικά ένιωσα υπέροχα. Έτριψα ότι ξύλινο υπήρχε, και σκοπεύω να συνεχίσω γιατί ο χρόνος ήταν λίγος και δεν πρόλαβα. Αφήστε που έπρεπε να "ζωγραφίσω" κι όλας.
 
Ξεκίνησα από ένα παλιό κρεβάτι.
Έτριψα, στόκαρα, ξανάτριψα και ξανά και ξανά ώσπου το έφερα σε αυτή τη μορφή.
 


Το πέρασα με κάσσια για να δημιουργήσω τα νερά του ξύλου
 και άρχισα να ζωγραφίζω.
 
Το κεφαλάρι είναι τελικά υπερβολικό,
θα πρέπει του χρόνου το καλοκαίρι να το ξαναφτιάξω.
 
Το κάτω μέρος όμως το λατρεύω.
Πιστεύω πως είναι καταπληκτικό.
 


Όταν πάω στο χωριό θα το φωτογραφίσω στημένο
για να το δείτε καλύτερα.
 
 

 
 
 

Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2013

Οι φωνές είναι το νέο ξύλο

Σήμερα το πρωί κάνοντας μια βόλτα στη γειτονιά, διάβασα αυτό.
Είναι αυτά που δεν θέλω να κάνω κι όμως πολλές φορές κάνω.
Θα το τυπώσω να το έχω στο ψυγείο μου να το βλέπω συνέχεια.
Θα γίνει κάτι σαν "θεραπεία" για τις δύσκολες μέρες των τεντωμένων νεύρων.
Κάντε το ίδιο αν έχετε κι εσείς τέτοιες μέρες και
τα λέμε σχετικά σε 2-3 μήνες, να δούμε τα αποτελέσματα.
 

Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2013

Λίγο ακόμη καλοκαίρι


Ας κάνει ο καιρός τα δικά του. Εμείς επιμένουμε καλοκαιρινά με μια καπνοθήκη κι μια αναπτηροθήκη με μωβ λεπτομέρειες
από τη Νικολέττα

Posted by Picasa
και με βραχιόλια φιλίας από την Ίλια
 
 




Τετάρτη 9 Οκτωβρίου 2013

Κολατσιό για παιδιά και μεγάλους

Σας το έχω ξαναπεί. Δεν είμαι εγώ για πολλά-πολλά. Στην κουζίνα σπάνια θα φτιάξω κάτι παραπάνω από το απαραίτητο καθημερινό φαγητό. Ίσως κανένα γλυκάκι, έτσι για τη λιγούρα.
Από τότε όμως που ξεκίνησε η μικρή το σχολείο και πρέπει να έχει καθημερινά μαζί της υγιεινό κολατσιό, όπως μας τόνισε και η δασκάλα, άρχισε το άγχος του τί θα της ετοιμάσω. Καλό το τοστ, δε λέω, αλλά και κάθε μέρα δεν πάει. Της έβαλα φρούτο τη μια μέρα, κριτσίνια με τυρί την άλλη, αυγό την επόμενη, ένα υγιεινότατο κρουασάν την μεθεπόμενη και πάει λέγοντας.
Κάποια στιγμή κόλλησα. Τί άλλο να φτιάξω.
Αποφάσισα λοιπόν να φτιάξω μια πίτα.
Ε λοιπόν, και μόνο στη σκέψη να ανοίξω φύλλο άρχισα να κουράζομαι.
 Έλα όμως που ήθελα να φτιάξω κάτι διαφορετικό.
Και τότε θυμήθηκα που κάποτε είχα φτιάξει καταπληκτικά ζαμπονοτυροπιτάκια με ζύμη κουρού.
Σας δίνω τη συνταγή γιατί πραγματικά είναι τόσο απλή και εύκολη
 που εγώ παρά τη τεμπελιά μου φτιάχνω μια φορά την εβδομάδα.
Περιττό να σας πω ότι δεν βγάζουν 3η μέρα.
Για τη ζύμη θα χρειαστείτε : 1 κεσεδάκι γιαούρτι, 1 κεσεδάκι αραβοσιτέλαιο, λίγο αλάτι, 1 φαρίνα (ή 500γρ. αλεύρι μπλε και 1 κ.γλ. μπέικιν). Με τα υλικά αυτά θα βγούν περίπου 20 κομμάτια.
Ανακατεύετε σ'ενα μπωλ γιαούρτι, λάδι, αλάτι και ρίχνεται το αλεύρι λίγο-λίγο να γίνει μια ζύμη απαλή και εύπλαστη. Συνήθως το παίρνει όλο. Αν σας πέσει πολύ αλεύρι και η ζύμη σας σκληρύνει, μην πανικοβληθείτε. Βάλτε λίγο χλιαρό νεράκι και ζυμώστε το. Αφήστε το με το μπωλ σκεπασμένο για περίπου 1 ώρα να ξεκουραστεί. Αυτό το κάνουμε για να μπορούμε να το πλάσουμε ευκολότερα. Τώρα, αν βιάζεστε πλάθεται αμέσως. Αυτά που σας λέω είναι δοκιμασμένα, τα έχω κάνει και το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.
 
                                                                      Χωρίζουμε τη  ζύμη σε μπαλάκια και ανοίγουμε κάθε μπαλάκι με τα δάχτυλά μας σε μικρό φύλλο. Εγώ έχω αυτό το γκατζετάκι μου με βοηθάει στο να είναι όλα τα πιτάκια ίδια.
 
 
Αν δεν το έχετε, παίρνετε ένα ποτήρι στο μέγεθος που θέλετε, κόβετε το φυλλαράκι και το κλείνετε με το πηρούνι.
 
Tip: Μην κάνετε πολύ λεπτό το φύλλο γιατί θα σκάσει στο ψήσιμο.
 
 
 
 
 
Για τη γέμιση : Αυτά που σας δείχνω είναι ζαμπόν-τυρί και λίγη μπεσαμέλ που περίσσεψε από το παστίτσιο της Κυριακής. Της έβαλα λίγο τριμμένο τυρί και ζαμπόν για τοστ. Θα μπορούσε να είναι με κιμά ή με κοτόπουλο. Μπορεί να είναι σπανάκι, φέτα με ανθότυρο, τραχανάς με φέτα που περίσσεψε από χθες, και ότι άλλο τραβάει η όρεξή σας.
 
Tip : Τη γέμιση που περισσεύει την κρατάμε στη κατάψυξη για την επόμενη φορά.
 
Αφού ανοίξουμε το φυλλαράκι βάζουμε στο κέντρο ένα κουταλάκι του γλυκού γέμιση και το κλείνουμε.
 
Αραδιάζουμε σε ταψί που έχουμε καλύψει με λαδόκολλα και ψήνουμε 20΄-25΄ σε προθερμασμένο φούρνο στους 200°C.
 
Αν θέλουμε τα αλείφουμε με αυγό.
 
 
 
Αφήνουμε τα πιτάκια μας σε σχάρα να κρυώσουν και .......................
 
 
 
ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΟΡΕΞΗ
 
 
 
 
 
 
Περιμένω τις εντυπώσεις σας όταν τα φτιάξεται και βέβαια προτάσεις για γέμιση, αλμυρή ή/και γλυκιά. 

Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2013

Χρώμα για τους φίλους



Παρ'ολο που τις τελευταίες μέρες ο καιρός μας δείχνει ότι πλησιάζει ο χειμώνας, εμείς επιμένουμε καλοκαιρινά με μερικά απλά πολύχρωμα βραχιόλια/κολιέ


 



 

Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2013

Παραλαβή βραβείου


Επιστροφή στην καθημερινότητα, μετά από απουσία περίπου δύο μηνών.
Τα κεφάλια μέσα, πέρνουμε βαθιά ανάσα να δούμε πως θα βγάλουμε κι αυτόν το χειμώνα.
Πρώτη μέρα στο σχολείο (προνήπειο) για τη μικρούλα μου.
Χαρά για κείνη και για μένα ακόμη μεγαλύτερη.
Να ξεκολήσει έστω και για λίγο από δίπλα μου. Αλήθεια, δεν αντέχω άλλο.
Καλό και χρυσό παιδάκι αλλά είναι τόσοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο, καταλαβαίνεται πιστεύω. 
Στα γνωστά "μαμαδοπηγαδάκια" κάποιες λένε "Θα σου  λήψει, θα δεις.
Δεν θα περνάει η ώρα για να την πάρεις".
Όχι κυρίες μου, δεν το νομίζω.
Έχω τόσα άλλα πράγματα να κάνω, που 4 ώρες δεν είναι τίποτα.
Αφού σκέφτομαι, αν γίνεται, να δίνω κάτι στη δασκάλα της
μπας και τη κρατάει λίγο παραπάνω.
8 ώρες είναι πολλές λέτε;
Και επειδή το 4ωρο περνάει πολύ γρήγορα,
συνεχίζω με την παραλαβή και την απονομή του βραβείου.
 
 
Να ευχαριστήσω τις φίλες μας από το Καλλιτεχνί-Ζω αλλά και από το Κυκλάμινο  για την προτίμησή τους,
και να τους ευχηθώ καλές δημιουργίες.



Στις ερωτήσεις θα απαντήσω μόνο όσον αφορά εμένα.
 
Αγαπημένο περιοδικό "Πρακτική" και "Πρακτική Living" που δυστυχώς, έχει σταματήσει να εκδίδεται. Από αυτά που κυκλοφορούν τώρα, θα έλεγα το "Brava".
 
Από τραγούδι το έντεχνο, μη μου ζητάτε να ξεχωρίσω καλλιτέχνες, είναι όλοι αγαπημένοι.
 
YouTube guru; Δεν ξέρω. Μάλλον δεν υπάρχει.
 
Είδος μακιγιάζ; Δεν ξέρω. Υπάρχουν και διαφορετικά είδη;
 
Αγαπημένο μέρος διαμονής. Δεν είμαι και κοσμογυρισμένη. Σε 5-6 μέρη έχω πάει όλο κι όλο. Θα έλεγα το Ναύπλιο, αλλά πώς να αφήσω παραπονεμένα τα Γιάννενα, τη Κέρκυρα, τη Ρόδο, τη Σκόπελο και τόσα άλλα μέρη στην όμορφη Ελλάδα μας, που δεν έχω επισκεφθεί αλλά που πολύ θα το ήθελα.
 
Αγαπημένη ταινία. Πολλές. Θα ξεχωρίσω τη "La vita e bella" και με την ευκαιρία σας αφιερώνω το Buongiorno principessa.

Πόσα ζευγάρια παπούτσια; Ε, δεν είμαι και σαρανταποδαρούσα...

Ένα είναι το χρώμα. Μ π λ ε του ουρανού και της θάλασσας.

Τέλος, θα απονύμω το βραβείο αυτό στα παρακάτω blog.

http://theofanias.blogspot.gr/
http://filotexnima.blogspot.gr/
http://diaxeiros1.blogspot.gr
http://marmalen.blogspot.gr/
http://helengrblog.blogspot.gr/
http://art-is-enerything.blogspot.gr/
http://majiahandmade.blogspot.gr



 

Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2013

Θήκη γυαλιών

Η καταπληκτική ιδέα της Abby craft με έκανε να δοκιμάσω να ράψω κι εγώ κάτι ανάλογο, πολύ πιο απλό φυσικά, μιας που όπως σας έχω ξαναπεί το ράψιμο δεν το έχω. Μια θήκη για τα γυαλιά μου, που κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού χρησίμευσε και ως πορτοφόλι, ως θήκη για το κινητό και ως ότι άλλο χωρούσε μέσα.